กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 หน้านี้ ดอกไม้บานหมื่นลี้
เสียแขนขวาไปแล้ว แต่หวังอิ๋นไม่ร้องสักคำว่าเจ็บ
เทียบกับความเจ็บที่ร่างกายได้รับ ตอนนี้ในใจเขายิ่งเจ็บเสียดแทงกว่า
แค่พริบตา หานเฟยก็กินแขนของศิษย์น้องไปข้างหนึ่ง แล้วเลียลิ้นแดงฉาน พูดพลางยิ้มหัวเราะว่า
“อาอิ๋น โลกมนุษย์นี่มันคุ้มค่าจริง ๆ ไม่เคยไม่คุ้มเลย”
“เพราะงั้นพี่ต้องพยายามเพิ่มฝีมือให้มากกว่านี้ ถึงจะปกป้องสิ่งที่อยากปกป้องมาตลอดได้”
มีแต่ฝีมือเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายสูงสุดของหานเฟย เขายอมทิ้งทั้งญาติพี่น้องและคนรักเพื่อสิ่งนี้
ขนาดสายใยมิตรภาพเส้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ วันนี้ก็ยังอยากตัดให้ขาดสะบั้น!
จะบอกว่าใจดำก็ไม่ถูกนัก ต้องบอกว่าพิสดารเลย
ถ้าคิดว่าหานเฟยกำลังกินคน ตรงนั้นคิดผิดถนัด