กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 311 มดตัวเล็กเขย่าต้นไม้ใหญ่
“ข้าชอบฟ้าใสกับเมฆขาว ชอบคนต้าฉู่ที่อยู่ใต้แสงแดดอ่อน ๆ กับสายลมสบาย ๆ แบบนี้”
“ไม่ใช่ชาวแคว้นฉู่ที่ตอนนี้กล้าทำสัญญากับปีศาจแบบนี้”
มียอดฝีมือขั้นเก้าเหนือมนุษย์คนหนึ่งอยู่บนยอดเขาสูง เอ่ยคำที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของใจออกมาเงียบ ๆ
เขาพูดคำว่าคนต้าฉู่ซ้ำ ๆ แล้วก็พูดคำว่าชาวแคว้นฉู่ซ้ำ ๆ
สองคำนี้ความหมายเหมือนกัน แต่เขาเปลี่ยนคำเรียกให้ต่างกัน
ใช่แล้ว ใครจะไปมีความสงสารหรือความรู้สึกดี ๆ สักนิดกับแคว้นฉู่ที่เรียกปีศาจว่าท่านใหญ่ล่ะ
การต่อสู้ดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ หลวนชิงเฟิงกับพวกพ้องเริ่มใช้วิชาสุดยอดขั้นสูงสุดออกมา