กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 เอาตัวเลี้ยงปีศาจ เพลงสุดท้ายอมตะ!
เสียงแตรกึกก้อง ในพริบตาก็แทงทะลุท้องฟ้า ก่อลมเมฆปั่นป่วนขึ้นมานับไม่ถ้วน
ฟ้าแลบฟ้าผ่าซัดกันไปมา ฝนยิ่งตกหนักลงเรื่อย ๆ
เพลงวิญญาณดังขึ้นอย่างอ่อนหวานแต่ทุ้มต่ำ ฟังรวม ๆ แล้วเต็มไปด้วยความเศร้า ความโกรธ และความไม่ยอมจำนน
สมรภูมินี้ไม่มีฮ่องเต้อยู่ ฉะนั้นคนที่มีสิทธิ์เป่าเพลงปีศาจอันสูงสุดเพลงนี้ได้ ก็มีแค่อ๋องต่างแซ่ทั้งสี่คนเท่านั้น
อันลู่ซานเป็นคนแรก หวังเหลือเกินว่าเขาจะเป็นคนสุดท้ายด้วย!
“ใครเรียกข้า ท่านวิญญาณโบราณ ใครกัน?”
เสียงถามที่แสบแก้วหูดังขึ้นทันทีข้างหูอ้วน ๆ ของอันลู่ซาน
ดูเหมือนมีแค่เขาเท่านั้นที่ได้ยินชัด
เพลงนี้ตัวเองเป่าเอง ก็ต้องเป็นตัวเองที่เผชิญหน้ากับมัน