กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 420 ศึกชี้ชะตาเหยียนหมาง!
ข้างโลงศพ จ้าวอวิ๋นเดินเท้าคอยคุมอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง
สีหน้าของเขาหม่นหมอง ขอบตาแดงก่ำ
ขุนศึกผู้กรำศึกอย่างโชกโชน ผู้ซึ่งยามปกติรักทหารเหมือนลูกคนนี้ หากคนแบกโลงก้าวเร็วไปแค่นิดเดียว หรือโลงเอียงวูบไปหน่อย เขาก็จะหน้าเปลี่ยนสีทันที
“ทำอะไรกันอยู่!”
“นิ่งๆ หน่อย! เดินให้นิ่งๆ!”
“พระศพของฝ่าบาทอยู่ข้างใน กระแทกกระทั่งไม่ได้ หากพวกเจ้าทำฝ่าบาทสะเทือน ข้าเอาเรื่องพวกเจ้าแน่!”
ทหารที่แบกโลงตกใจจนรีบชะลอฝีเท้าลง แม้แต่เสียงหายใจยังต้องผ่อนให้เบาลงหลายส่วน
เดินไปได้ไม่ไกล ทหารหนุ่มคนหนึ่งก้าวสะดุดเข้า โลงศพจึงโยกตามไปด้วย
จ้าวอวิ๋นโมโหขึ้นมาทันที