เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 419 เตียนอุย: เรียกใครว่าเฒ่าเตียนกัน? ข้าเพิ่งยี่สิบเองนะ!
“ฝ่าบาท ตอนนี้ไม่ยกทัพออกจากหุบเขา แล้วจะรอไปถึงเมื่อใดกัน?”
นักพรตทงเทียนเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง
คราวนี้ จักรพรรดินีไม่อาจรักษาความสงบนิ่งไว้ได้อีกต่อไป นางผุดลุกขึ้นยืนในทันที แล้วเดินวนไปเวียนมาอยู่ในกระโจม
ความรู้สึกต่างไปจากตอนที่นางยกทัพบุกราชสำนักทุ่งหญ้าเพื่อสู้ตายเมื่อครั้งกระนั้นอย่างสิ้นเชิง
ยามนั้นนางเพิ่งเริ่มต้น หากสำเร็จก็จะได้เป็นจักรพรรดินีพระองค์แรกแห่งทุ่งหญ้า
หากพ่ายแพ้อย่างมากก็แค่หัวหลุดจากบ่า มีเพียงแค่นั้น
แต่คราวนี้นั้น หากสำเร็จ นางมีโอกาสสูงยิ่งที่จะได้รวมแผ่นดินจงหยวนทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียว ได้แสดงความทะเยอทะยานที่อัดแน่นในอก หรือกระทั่งได้เป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคที่ทำให้ชาวจงหยวนกราบไหว้บูชา
ถึงเวลานั้น ใต้หล้าล้วนเป็นแผ่นดินของนาง แผ่นดินทั้งเก้าแคว้นต่างต้องยอมสยบอยู่แทบเท้า