เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 388 ลูกผู้ชายพึงถือกระบี่สามศอก สร้างผลงานสะเทือนแผ่นดิน!
“ยังจำรับสั่งของฝ่าบาทได้หรือไม่!”
เสียงตวาดดั่งฟ้าผ่านี้ ทำเอาหลี่ว์ปู้สะดุ้งโหยงขึ้นมาทันที
เขารีบก้มตัวประสานมือ ทำท่าทางนอบน้อมถ่อมตนถึงที่สุด
“ไม่กล้าลืม ข้าน้อยไม่กล้าลืมเด็ดขาด!”
“เช่นนั้นที่เจ้าอยู่ไหวหนาน ดื่มเหล้าทุกเมื่อเชื่อวัน เสพสุขเริงรมย์ทุกค่ำคืน แถมยังไปนอนกับเมียชาวบ้านเขาตั้งสามคน ก่อเรื่องฉาวโฉ่ไปทั่วทั้งเมือง แบบนี้เรียกว่าไม่กล้าลืมงั้นรึ?”
เหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผากของหลี่ว์ปู้
“ท่านโปรดเห็นใจด้วย! ข้าน้อยเองก็จำใจต้องทำเช่นนี้!”
“ถึงหลิวโส่วอี้ผู้นั้นจะใช้งานข้าน้อยอย่างสำคัญ แต่เขาก็คอยลองเชิงข้าน้อยอยู่ตลอด”
“หากข้าน้อยไม่แสร้งทำเป็นโลภมากมักมากในกาม ไร้ซึ่งความทะเยอทะยาน เขาจะยอมวางใจคลายความระแวงต่อข้าน้อยได้อย่างไร?”