เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 66 ม้าขาวรับเสด็จ
เฮ่อเหลียนสยงขี่ม้าอยู่หน้าสุดของขบวน พอถึงจุดที่ห่างจากเมืองหลวงสิบลี้ เขาก็ยกแขนขึ้นส่งสัญญาณให้ทั้งกองทัพหยุดเดินหน้า
ทหารม้าเป่ยหมางห้าพันนายปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด รอยเท้าม้าแทบจะเรียงต่อกันเป็นเส้นตรง
นี่คือระยะปลอดภัย
ระยะนี้ไกลพอให้พวกเขารับมือกับเหตุไม่คาดคิดได้ทุกรูปแบบ
เฉินยวนนั่งอยู่ในรถม้า เลิกม่านขึ้นชะเง้อคอยาวจ้องมองประตูเมืองอันคุ้นเคยบานนั้น
ทว่าเขารอตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกจนกระทั่งแดดแผดเผาร้อนจัด ประตูเมืองก็ยังคงปิดสนิทไม่ขยับเขยื้อน
เฉินยวนอดไม่ได้ที่จะเริ่มใจฝ่อ หากเจ้าลูกทรพีคนนั้น...ไม่ยอมมารับจริงๆ จะทำอย่างไรดี
เขาไม่อยากอยู่ในค่ายเป่ยหมางอีกต่อไปแล้ว ความอัปยศจากการถูกจูงประจานแบบแพะนั้น เขาไม่อาจทนรับเป็นครั้งที่สองได้จริงๆ
สู้ทนอยู่อย่างน่าสมเพช ยังดีกว่าตายไปเปล่าๆ