กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 11 รุ่นพ่อรับเคราะห์
เฉินเซ่าถึงกับชะงัก
“หา?”
‘ข้าไปไร้กิริยามารยาทตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?’
ไทเฮาปรายตาค้อนใส่เขา “เจ้าเป็นถึงเจ้าแผ่นดิน ก็ต้องมีสง่าราศีสมเป็นเจ้าแผ่นดินหน่อย”
“เอะอะก็พูดกูพูดมึง ใช้ได้ที่ไหนกัน?”
“เจ้านอกจากจะยัดไข่ดิบจนรองเจ้ากรมคลังอ้วกแตกอ้วกแตนแล้ว ปากคอยังหยาบคาย ทั้งยังให้เหล่าขุนนางส่งของขวัญมาให้อีก... ช่าง...”
“หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ราชวงศ์จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? แม้แต่หน้าข้าก็พลอยอับอายไปด้วย”
‘...กะแล้วเชียว ทุกเรื่องอยู่ในสายตานางหมดจริง ๆ ด้วย’
“พ่ะย่ะค่ะ ลูกจำใส่ใจไว้แล้ว”