ตอนที่ 10 พิชิตใจไทเฮา

ตอนที่ 10 พิชิตใจไทเฮา

เฉียนเจิ้งเต๋อกลิ้งคลุกคลานวิ่งหนีออกจากห้องทรงพระอักษร

ทั่วทั้งตัวส่งกลิ่นคาวเฉพาะตัวของไข่ไก่ดิบคลุ้งไปหมด

ในใจก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของจักรพรรดิองค์นั้นจนครบทุกรุ่น

แน่นอนว่า หลักๆ แล้วด่าไปถึงไทเฮา

เขาซวนเซโซซัดโซเซเดินพ้นประตูวังออกมา ก็เห็นสองขุนนางผู้กุมอำนาจสูงสุดยืนเอามือไพล่หลังอยู่ตรงนั้นทันที

“เฉียนซื่อหลาง เจ้าไปโดนอะไรมา”

เฉียนเจิ้งเต๋อเป็นคนสนิทสายตรงของหานเชา คนของตัวเองตกอยู่ในสภาพนี้ เขาก็พลอยเสียหน้าไปด้วย

ได้กลิ่นคาวนั่น แล้วมองดูเมือกเหนียวๆ บนหน้าของเฉียนเจิ้งเต๋อ

หานเชาก็ใจหายวาบขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย