กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 151 ขอความช่วยเหลือจากโลกใหญ่
“ยอมครับ”
เจียงเฟิงพยักหน้าแล้วกล่าว
เจียงเวิ่นเทียนมีสีหน้าตกตะลึง “...เจ้าลูกชาย แกบอกว่าแกยอมงั้นเหรอ? แล้วการบำเพ็ญเพียรในอนาคตของแกล่ะจะทำยังไง?”
เจียงเฟิง “ผมไม่ได้บำเพ็ญเพียรนี่ครับ”
“...เจ้าลูกชาย แกจะสิ้นหวังถอดใจแบบนี้ไม่ได้นะ”
คราวนี้เจียงเวิ่นเทียนกลุ้มใจจนแทบแย่ ขนาดลูกชายตัวเองยังไม่อยากบำเพ็ญเพียรแล้ว เช่นนั้นโลกใบนี้ก็คงไร้หนทางเยียวยาแล้วจริงๆ
“เอ่อ...”
“ผมไม่ได้สิ้นหวังถอดใจสักหน่อยครับ”
เจียงเฟิงถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ