บทที่ 150 จินกังดับสูญ

บทที่ 150 จินกังดับสูญ

"โอ้โฮ"

"จินกังเหรอ... งั้นพ่อก็ลิงยักษ์แล้วมั้ง!"

เจียงเวิ่นเทียนยิ้มมองสองจินกังพลางขยับตัวเข้าไปกระซิบข้างเจียงเฟิง "เจ้าลูกชาย สองคนนี้ใช่นักยุทธ์ที่มีปัญหาทางจิตปะเนี่ย?"

"ไม่รู้สิครับ"

เจียงเฟิงส่ายหน้า

"แกน่ะสิมีปัญหาทางจิต ปัญหากันทั้งบ้านแหละ!"

ต้าจินกังโทสะพลุ่งพล่าน ชี้หน้าเจียงเวิ่นเทียนพลางตวาด "ไอ้หมอนี่... โดนกระบองของฉันไปสักทีเถอะ"

สิ้นเสียง กระบองสีทองเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของต้าจินกัง

"ฟึ่บ!"