เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 543 ทำความสะอาดทางน้ำ พบกันอีกครั้ง
หลินปู้ฝานที่อยู่บนแม่น้ำกาลเวลามองเห็นรอยประทับดอกปี้ก้านบนข้อมือของอาโกว ภายในใจไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน
“เจ้ามรณะที่มีชื่อเสียงโด่งดังในยุคปัจจุบันก็คืออาโกวหรือ?”
มิน่าเล่าคนผู้นั้นถึงได้มอบขลุ่ยกระดูกให้ตนเอง ทั้งยังช่วยรับมือกับจักรพรรดิยมโลกอีกด้วย
เมื่อนึกดูในยามนี้ รูปลักษณ์ของขลุ่ยกระดูกนั้น เห็นได้ชัดว่าลอกเลียนแบบมาจากขลุ่ยไม้ไผ่
อาโกวที่หวาดกลัวความมืดท้ายที่สุดก็ไม่ได้หนีไปจากจิ่วโยว ซ้ำยังเฝ้ารอคอยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำหวงเฉวียนวันแล้ววันเล่า
เขากับเมิ่งโพช่างคล้ายคลึงกันยิ่งนัก ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ มีคนที่รอจนพบ ทว่าบางคนกลับไม่มีหนทางให้กลับมาอีกแล้ว
“อาโกว...”
สายใยในใจของหลินปู้ฝานถูกสั่นคลอน จากยุคโบราณจวบจนถึงปัจจุบัน ท้องทะเลแปรเปลี่ยนเป็นทุ่งนา ดวงดาวเคลื่อนคล้อยหมุนเวียน