ตอนที่ 345 ม้วนไผ่เก้าชิ้น ตำราสวรรค์ไร้ตัวอักษร

ตอนที่ 345 ม้วนไผ่เก้าชิ้น ตำราสวรรค์ไร้ตัวอักษร

มู่เต้าฉีกำลังจดจ่ออยู่กับการซ้อนทับค่ายกล พยายามสื่อสารกับมหามรรคให้ได้มากกว่านี้

อันที่จริงนอกจากเรื่องจำนวนแล้ว ระดับความลึกซึ้งในการตระหนักรู้มหามรรคก็สามารถเสริมอานุภาพของวิชาผนึกใหญ่ได้เช่นกัน

"อย่าขัดขืน ข้าจะช่วยให้เจ้ามองเห็นแก่นแท้ของมหามรรคเอง"

จู่ๆ ก็มีเสียงเล็กๆ ใสๆ ดังขึ้น ใบไม้สีม่วงสองใบได้ปิดบังดวงตาทั้งสองข้างของมู่เต้าฉีเอาไว้

ว่านเต้าเองก็ไม่มีวิธีทำให้คนตระหนักรู้มหามรรคสายใหม่ได้ในเวลาอันสั้น ทำได้เพียงเพิ่มพูนความเข้าใจบนพื้นฐานความรู้ที่หยาบช้าของตัวเขาเองเท่านั้น

"เจ้า..."

มู่เต้าฉีกำลังจะดึงสิ่งที่ปิดบังดวงตาของตนออก ทว่าจู่ๆ เขากลับพบว่าโลกเบื้องหน้าของตนเองได้เปลี่ยนไปแล้ว

"แปลกจัง เหตุใดโลกใบนี้จึงกลายเป็นสีสันสดใสไปเสียแล้ว?"

ว่านเต้าอธิบายว่า "สีทองคือต้นกำเนิดแห่งทอง สีเขียวคือต้นกำเนิดแห่งไม้ สีฟ้าคือต้นกำเนิดแห่งน้ำ สีแดงคือต้นกำเนิดแห่งไฟ สีเหลืองคือต้นกำเนิดแห่งดิน"