ตอนที่ 344 นิกายเต้าเทียนฉง วิชาผนึกใหญ่

ตอนที่ 344 นิกายเต้าเทียนฉง วิชาผนึกใหญ่

หากการคุกเข่ามีประโยชน์ หลินปู้ฝานก็อยากจะโขกศีรษะให้แก่ท่านปู่สีเทาผู้นั้นตรงนี้เสียเลย

"จบสิ้นแล้ว รอความตายเถอะ!"

"ไม่ถูกสิ พวกเราหนีได้นี่นา สู้กระดูกขาจักรพรรดิอธรรมไม่ได้ แต่พวกหลานชั่วจวนยมโลกย่อมทำอะไรเต้าเหยียอย่างข้าไม่ได้หรอกนะ"

นับตั้งแต่รู้ว่ากระดูกขาวชิ้นนั้นมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นกระดูกขาของจักรพรรดิอธรรม มู่เต้าฉีก็ล้มเลิกความคิดที่จะแย่งชิงสมบัติไปจนหมดสิ้นแล้ว

หากรู้แต่แรกว่าภายในเส้นแร่คือสิ่งอัปมงคลนี้ ต่อให้ต้องพูดอะไรเขาคงไม่เข้ามาเด็ดขาด กระทั่งจะยอมเดินอ้อมแม่น้ำมั่วและเขตดาวเป่ยโต่วไปเสียด้วยซ้ำ

"ลูกพี่ ช่วยเบิกตาให้กว้างแล้วมองดูรอบด้านหน่อยเถิด!"

"มีแต่เส้นแร่ดาวทั้งนั้น ต่อให้พวกเราสองคนขุดกันแบบไม่หลับไม่นอน ถ้าไม่มีสักสองสามร้อยปีก็ไม่มีทางขุดออกไปได้หรอก"