กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 136 ตระหนักรู้จากการชมกระบี่ วิชากระบี่เก้าชั้นฟ้า
หลินปู้ฝานนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้หน้าผามาสามวันแล้ว นักบำเพ็ญรอบด้านไปๆ มาๆ เปลี่ยนหน้าไปหลายกลุ่ม
มีเพียงนางที่ยังคงนั่งนิ่งดุจพระชราเข้าฌาน จับจ้องร่องรอยการไหลเวียนของเจตจำนงกระบี่บนหน้าผาอย่างตาไม่กะพริบ
ช้าๆ ภาพที่เห็นในดวงตาไม่แห้งแล้งสับสนอีกต่อไป ราวกับมีเซียนกระบี่ชุดขาวผู้เลอโฉมยืนอยู่ตรงหน้า
คนผู้นั้นตวัดกระบี่ฟันกำแพงหินหมื่นชั้นของหน้าผา สถานที่แห่งนั้นพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา
เจตจำนงกระบี่ร่วงหล่นลงบนกำแพงหิน และร่วงหล่นลงในดวงตาของหลินปู้ฝาน
กระบี่ในมือนางขยับแล้ว
เริ่มแรกเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย ไม่นานก็ทิ้งรอยกระบี่ลึกตื้นไม่เท่ากันไว้บนกำแพงหิน
เมื่อผู้เป็นนายมีความเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น รอยกระบี่ที่กระบี่วิญญาณน้ำแข็งทิ้งไว้ก็ยิ่งลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ จนคล้ายคลึงกับรอยกระบี่โบราณกาลมากขึ้นทุกที