เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 106 เกาะหวังเซียน รวบรวมดินลอยเหรินสุ่ย
เมื่อเห็นศัตรูตายอย่างน่าเวทนาต่อหน้าต่อตา ผู้บำเพ็ญหญิงสองคนที่สิ้นหวังก็มีประกายความซาบซึ้งใจเพิ่มขึ้นในแววตา
"ขอบคุณ..."
"ขอบคุณที่สังหารสัตว์เดรัจฉานทั้งสองตัว ทว่าพวกเราได้..."
เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนดูเหมือนจะไม่มีความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว หลินปู้ฝานนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า
"ความบริสุทธิ์ของสตรีไม่เคยเป็นมาตรฐานเดียวในการวัดคุณค่าของชีวิต"
"ผู้บำเพ็ญ ร่างกายเป็นเพียงพาหนะ หากพวกเจ้าไม่ชอบร่างกายนี้ ก็สามารถทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ได้"
"ทว่าไม่จำเป็นต้องลงโทษตัวเองเพราะความชั่วร้ายของคนเลว มันไม่คุ้มค่าเลย"
ทั้งสองเห็นว่าหลินปู้ฝานสงบนิ่งมาตั้งแต่ต้นจนจบ และไม่มีเจตนารังเกียจ พวกนางจึงเริ่มมีท่าทีคล้อยตาม