เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 297 งานใหญ่สำนักไท่เสวียน
จะไม่ชอบได้อย่างไร?
ยามที่เขาวาดภาพก็คงจะมีความสุขเช่นกันกระมัง?
จินซูอวี้คลายความกังวลลง นางกลัวว่าจะทำให้หลินปู้ฝานรังเกียจ หากเป็นเช่นนั้นท่านแม่คงจะตีตนเองอย่างหนักเป็นแน่
ในช่วงเวลาต่อมา หลินปู้ฝานก็คอยสั่งสอนเด็กสาวด้วยตนเอง
ทว่าเนื่องจากนางยังเด็กเกินไป นางจึงกดพลังไว้ชั่วคราวไม่ให้ควบแน่นแก่นทองคำ มิเช่นนั้นสำนักไท่เสวียนคงจะมีเด็กสาวอัจฉริยะเพิ่มขึ้นมาอีกคน
อาจงยังคงเปิดร้านขายอาวุธอยู่ตรงมุมหนึ่งของตลาดบำเพ็ญ เมื่อหลินปู้ฝานไปถึงก็พบว่ากิจการดีไม่น้อย
“ดูเหมือนในที่สุดก็มีคนตาถึงแล้วกระมัง หลายปีมานี้คงจะหาเงินได้ไม่น้อยเลยใช่หรือไม่?”
หลินปู้ฝานแอบหัวเราะ เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของอาจง การที่ต้องมาหาเงินเล็กน้อยในแต่ละวันก็ทำให้รู้สึกขบขันขึ้นมา
อาจงปรายตามองหลินปู้ฝานแวบหนึ่ง แล้วจึงปิดประตูร้าน