กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 86 ตีเก้าครั้งในสามวันก็เท่านั้น
กู่ชิงเหินผู้มีกระดูกเหล็กอันดื้อรั้นมาถึงขุนเขารับใช้ ในใจแอบตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องทำผลงานให้ดี เพื่อให้ผู้หญิงเหม็นเน่านั่นต้องเสียใจ
"อะไรนะ?"
"ศิษย์ขุนเขารับใช้ต้องล้างที่อยู่ของสัตว์วิญญาณด้วยรึ?"
เมื่อมองดูมูลสัตว์ที่เกลื่อนกลาดและเศษอาหารที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น กู่ชิงเหินก็หน้ามืดตาลายแทบจะหมดสติไป
"แน่นอนสิ ไม่อย่างนั้นสัตว์วิญญาณจะรักษาความสะอาดได้อย่างไร? สำนักไม่เลี้ยงคนว่างงาน ทำงานให้ดีเถิด"
"อีกสามห้าปีข้างหน้าอาจมีโอกาสเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายนอก ข้าหวังในตัวเจ้ามากนะ"
ผู้ดูแลตบไหล่กู่ชิงเหินด้วยความเวทนา มองดูร่างกายเล็กกะทัดรัดแต่แข็งแรงตรงหน้าอย่างพึงพอใจ มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนสู้งาน
"อ้อ ใช่แล้ว ช่วงบ่ายยังต้องถอนหญ้าในแปลงสมุนไพรวิญญาณออกให้หมดด้วย"