กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 47 ทางเลือกของนาง ความละอายใจของฝูงชน
“ข้าเสิ่นซู๋หานปักหลักปกป้องเมืองนี้มา 38 ปี ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้บำเพ็ญจากต่างแคว้นมารังแกชาวเมืองฝูเยวี่ยของข้าได้เลย”
“ข้าเคยนำผู้บำเพ็ญใต้บังคับบัญชาต่อต้านฝูงสัตว์อสูรขนาดย่อมมาแล้วถึงสามครา ทั้งยังเคยสาบานว่า เมืองอยู่คนอยู่ เมืองพินาศคนพินาศ”
“พวกเจ้า...ไม่ยอมเชื่อใจข้าจริง ๆ หรือ?”
สายตาของนางกวาดมองชาวบ้านและเหล่านักบำเพ็ญที่กำลังใส่ร้ายป้ายสีนาง แม้พวกเขาจะก้มหน้า แต่นางก็เห็นความเกลียดชังในแววตาของทุกคน
เสิ่นซู๋หานพลันระเบิดเสียงหัวเราะ รู้สึกว่าสิ่งที่ทำมาตลอดหลายปีนี้ช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย
“บางทีหากเชื่อฟังคำพูดของสามีให้เร็วกว่านี้ หาที่หลบซ่อนตัวใช้ชีวิตอย่างสงบ คงมีจุดจบที่ดีกว่าวันนี้กระมัง”