กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 26 สุขสุดขีดจนเกิดโศก ก้นของจินหยวนเป่าประสบภัย
เมื่อมีนักหลอมโอสถอยู่ด้วย อาการบาดเจ็บของทุกคนก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ทว่าโอสถชีวิตนั้นล้ำค่ายิ่ง กลับไปหลอมที่สำนักย่อมปลอดภัยกว่า
“ไปกันเถอะ ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว สิ่งที่พอจะนำออกมาแสดงได้มีเพียงไม้หัวใจ ยังคงต้องล่าสังหารอสูรสัตว์ให้มากกว่านี้”
หลิงหยุนยิ่งปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะแข็งแกร่งขึ้น การเติบโตอย่างสุขสบายไม่เหมาะกับเขา
“ระวังตัวด้วย ยิ่งลึกเข้าไป พวกที่พบเจอยิ่งรับมือยาก”
จินหยวนเป่ารู้สึกว่าอสูรสัตว์เพียงตัวเดียวยังพอจัดการได้ง่าย ที่กลัวที่สุดคือการเผชิญหน้ากับฝูงอสูรสัตว์
ทว่าอสูรสัตว์ที่ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งมีสัญชาตญาณหวงถิ่นสูง โอกาสที่จะปรากฏตัวเป็นฝูงนั้นมีน้อยมาก
“ข้ามีแผนที่อยู่ฉบับหนึ่ง มีหลายสถานที่ที่เราอาจไปสำรวจดูได้”