เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 25 เถาไม้เขียวอันแข็งแกร่ง
ขณะที่ทั้งสี่เดินไปนั้นก็ไม่ได้สังเกตเห็นเถาวัลย์สีเขียวเส้นเล็ก ๆ รอบ ๆ ที่ค่อย ๆ ทอดยาวออกมา
ท้ายที่สุดแล้วในป่าทึบส่วนลึกเช่นนี้ พืชสีเขียวก็ไม่เป็นที่สะดุดตาเอาเสียเลย
ซูโหรวจเด็ดหญ้าวิญญาณระดับต่ำขึ้นมาต้นหนึ่ง ขณะที่นางกำลังจะรีบตามทั้งสามคนให้ทันก็รู้สึกเหมือนถูกบางอย่างพันข้อเท้าไว้
นางก้มลงมองก็พบว่าเป็นเถาวัลย์สีเขียว ขณะที่นางกำลังจะใช้กระบี่ตัดมัน จู่ ๆ ก็ถูกกระชากไปด้านหลังอย่างแรง
"ช่วยด้วย เถาวัลย์จู่โจมคนแล้ว"
หลินปู้ฝานและคนอื่น ๆ รีบหยุดเท้าและหันกลับไปมอง ก็เห็นซูโหรวจกำลังถูกเถาวัลย์ลากไปตามพื้น และค่อย ๆ ห่างออกจากพวกเขาทุกที
หลิงหยุนร้องเสียงหลง "แย่แล้ว เถาวัลย์สีเขียวบางชนิดที่นี่ดูดซับพลังเลือดตลอดทั้งปี เกรงว่ามันจะกลายพันธุ์ไปแล้ว รีบไปช่วยศิษย์น้องหญิงซูเร็วเข้า"