กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในวัยสิบห้าปี เฉินเฟยเฟยเอ่ยถามจี้โย่วถึงเรื่องหนึ่งในวัยเด็กอย่างไม่ตั้งใจ โดยบอกว่าตนเองจำได้ไม่ชัดเจนแล้ว
จี้โย่วค่อย ๆ ฟื้นความทรงจำอย่างไม่รีบร้อน ภายหลังเฉินเฟยเฟยไปถามยืนยันกับเฉียวชิงลู่ผู้เป็นแม่แล้วพบว่าไม่ผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อย ก็ตกใจอย่างยิ่ง “โร่วโร่ว ถึงได้บอกไงว่าหัวนายนี่แล่นดีจริง ๆ ตั้งแต่เกิดมาหัวนายก็ไม่เหมือนคนอื่นแล้ว ฉันถามเพื่อนร่วมชั้นไปตั้งหลายคน ทุกคนต่างก็บอกว่าช่วงเด็กมาก ๆ จำได้แค่ลาง ๆ แค่เรื่องที่ค่อนข้างฝังใจเท่านั้นแหละ”
จี้โย่วไม่ได้ตอบ คิดในใจว่า นั่นสิ ไม่ใช่แค่เพราะเขาหัวดีมาแต่เกิด แต่ยังเป็นเพราะว่า ทุก ๆ วันในวัยเด็กของเขานั้นช่างฝังใจอย่างยิ่ง
แน่นอนว่า จนถึงทุกวันนี้ ทุก ๆ วันสำหรับเขาก็ยังคงเป็นเช่นนั้น…