กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหลียงอันอวี่รู้สึกว่าตัวเองโง่เง่าจริง ๆ พอนั่งรถรางกลับมาเขาก็คิด คิดว่าตัวเองอยากจะได้ยินคำตอบแบบไหนกันแน่ หรือว่าเขาอยากจะได้ยินศาสตราจารย์จี้บอกว่า “ไม่ยาก” อย่างนั้นหรือ
มันจะเป็นไปได้อย่างไร ใคร ๆ ต่างก็รู้ว่ามันยาก ไม่อย่างนั้นหัวหน้าวิศวกรจี้จะทำให้คนในหน่วยงานภาคภูมิใจขนาดนั้นได้อย่างไร จะมีใครพูดว่าเขาเป็นดั่งทองก้อนใหญ่ได้อย่างไร
ทองก้อนใหญ่ใช่ว่าใครจะนึกอยากเป็นก็เป็นได้ง่าย ๆ เสียที่ไหน
แล้วอย่างไรต่อล่ะ พอมันยากแล้วเขาจะไม่พยายามทำมันอย่างนั้นหรือ
กว่าอันหรานจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้เธอไม่ลำบากหรืออย่างไร ตัวเขาเป็นเด็กในเมือง เติบโตมามีโอกาสมากกว่าคนอื่นตั้งเท่าไร แต่เขาเคยคว้ามันเอาไว้ได้สักกี่ครั้งกัน