ตอนที่ 414 ยอมแพ้เถอะ

เที่ยงวันถัดมา จู่ ๆ ซ่งอันหรานก็ถูกเรียกตัวไปที่ห้องทำงานของหัวหน้าภาควิชา

เธอผลักประตูเข้าไปก็ตกใจจนนิ่งงัน ข้างในไม่เพียงมีครูประจำชั้นกับหัวหน้าภาควิชา กระทั่งรองผู้อำนวยการก็ยังอยู่ด้วย!

นอกจากนี้ยังมีชายวัยสี่สิบกว่าปีอีกคนหนึ่ง สวมชุดสูทผูกเนกไทเรียบร้อยนั่งอยู่บนโซฟา พอเห็นซ่งอันหรานเดินเข้ามาก็ผุดลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นกระตือรือร้นทันที “สวัสดี เพื่อนร่วมชั้นนักศึกษาซ่งอันหราน!”

เขาเดินเข้ามาจับมืออย่างริเริ่ม และแนะนำตัวเองตรง ๆ “ผมจ้าวกวนจากสถานีโทรทัศน์ซงเจียง วันนี้ผมตั้งใจมาหาคุณโดยเฉพาะเลย!”

ซ่งอันหรานยังตั้งสติไม่ค่อยทัน ดึงรอยยิ้มพลางจับมืออย่างนอบน้อม “สะ สวัสดีค่ะท่าน!”

หัวหน้าภาควิชาหัวเราะพลางเอ่ย “พวกเราตั้งทัพใหญ่โตขนาดนี้ เด็กคงจะตกใจเข้าแล้วจริง ๆ”