กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยาหัวเราะแฮะ ๆ อยู่ตรงซอกคอและกระดูกไหปลาร้าของเขา ไม่พูดไม่จาเอาแต่ติดหนึบคลอเคลีย ยามที่ประจำเดือนมา เวลาอยู่กันสองคนเธอมักจะอ้อนเก่งกว่าปกติเสมอ
จี้เหวยเซินเอื้อมมือไปดับไฟเสียงดังแป๊ก ฝ่ามือใหญ่อบอุ่นสอดเข้าใต้ผ้าห่ม มุดผ่านชุดนอนเข้าไปกุมหน้าท้องของเธอไว้ “นอนเถอะครับ”
ซ่งจือเหยาเริ่มง่วงแล้วจริง ๆ ทว่าอารมณ์อยากอ้อนกำลังพุ่งพล่าน จึงยังคงเบียดถูไถลำคอเขาไม่หยุด ถูไปถูมาก็แนบชิดจุมพิตลงไป
จี้เหวยเซินทานทนไม่ไหวในเวลาอันรวดเร็ว เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ผมไม่อยากทำคนเดียว อย่าถูอีกเลยครับที่รัก”
เมื่อคืนเธอก็ทำแบบนี้ คลอเคลียจนลมหายใจของเขาเริ่มหนักหน่วง แล้วก็เตรียมจะล้วงมือเข้าใต้ผ้าห่มพลางบอกว่าจะช่วยเขา