ตอนที่ 352 เร่าร้อนและจริงใจพอไหม?

ในเมื่อไม่อาจร่วมทางไปกับภรรยาสุดที่รักและบุตรสุดที่รักได้ อย่างน้อยก็ต้องไปส่งด้วยตัวเอง

จี้เหวยเซินลางานล่วงหน้าไว้เพียงครึ่งวัน เขาตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วตรงไปยังห้องครัวเพื่อเตรียมห่อเกี๊ยว

ขึ้นรถกินเกี๊ยวลงรถกินบะหมี่ หลายพื้นที่ทางภาคเหนือนิยมถือธรรมเนียมเช่นนี้

ไส้เนื้อถูกนำมาแช่เย็นไว้ตั้งแต่เมื่อคืนเพื่อละลายน้ำแข็งล่วงหน้า พอเขานวดแป้งเสร็จ มันก็ละลายพร้อมอยู่ในกะละมังพอดี

เขาเลือกห่อไส้หมูผสมขึ้นฉ่าย ซึ่งสองแม่ลูกล้วนชอบกิน

ตอนที่ซ่งจือเหยาตื่นขึ้นมา เขาก็นั่งจับจีบเกี๊ยวอยู่ที่โต๊ะรับแขกแล้ว “ไปล้างหน้าแปรงฟันเถอะ อีกประเดี๋ยวพวกลุงเขยคงจะมากันแล้ว”

ซ่งจือเหยาประหลาดใจจนความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง “สุดยอดเกินไปแล้วมั้งคะศาสตราจารย์จี้? เตรียมเกี๊ยวไว้ให้เรียบร้อยเลยเหรอคะ?”

จี้เหวยเซินพยักหน้า “แน่นอนอยู่แล้วครับ”

ซ่งจือเหยาทอดถอนใจ “ฉันรักคุณมากจริง ๆ เลยค่ะ”

จี้เหวยเซิน “ถ้าอย่างนั้นรบกวนมาหอมแก้มผมสักทีสิครับ”