กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนที่ออกเดินทาง หิมะด้านนอกก็ทับถมกันเป็นชั้นหนาเตอะแล้ว
ในตรอกแต่ละบ้านต่างคนต่างกวาดต่างคนต่างเหยียบ ยังพอนึกอยากปั่นจักรยานได้บ้าง แต่พอออกไปบนมหามรรคก็ยากลำบากแล้ว
จี้จงเฉียงปั่นอย่างทุลักทุเล ยิ่งปั่นก็ยิ่งโมโห จึงเบรกรถเสียงดังเอี๊ยดแล้วเอ่ยอย่างดุดัน “แกอย่าขยับ! นั่งเฉย ๆ!”
พูดจบเขาก็ก้าวลงมาเข็นจักรยานเดินไป
อีกด้านหนึ่งจี้เสี่ยวจวินปั่นจักรยานพาจี้เสี่ยวอวิ๋นซ้อนท้าย ก็ปั่นอย่างยากลำบากจนต้องลงมาเข็นรถเช่นกัน สองพี่น้องขยิบตาให้กัน พยายามกลั้นหัวเราะสุดชีวิตโดยไม่มีใครพูดอะไร