ตอนที่ 340 ฝึกจนกลายเป็นสามีแสนดีที่อ่อนโยนและว่าง่าย

ชายหนุ่มวัยรุ่นสองคนกำลังอยู่ในอายุที่กินจุพอดิบพอดี

กับข้าวเต็มโต๊ะนี้ถูกฟาดเรียบอย่างเอร็ดอร่อย จางจื้อกินข้าวสวยไปสองชาม ส่วนเหลียงอันอวี่กินไปถึงสามชาม

ทั้งคู่ต่างเป็นลูกชายคนเดียวที่ฐานะทางบ้านค่อนข้างดี ยามได้รับการต้อนรับขับสู้ด้วยความกระตือรือร้นจึงไม่ขัดเขิน ทำตัวตามสบายและเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

ตอนแรกเหลียงอันอวี่ยังวางตัวไม่ถูก แต่พอคีบกับข้าวเข้าปากไปไม่กี่คำก็ยอมสยบให้โดยสิ้นเชิง มือหนึ่งก็คีบอาหารส่งเข้าปาก อีกปากก็เอ่ยเรียกพี่สะใภ้อย่างนั้นพี่สะใภ้อย่างนี้เอาอกเอาใจยกใหญ่ ซ่งจือเหยาจึงอดแซวเขาไม่ได้ “เมื่อกี้ไม่ใช่ว่านายบอกว่าเวลาประหม่าจะพูดเยอะหรอกเหรอ ฉันเห็นว่าพอไม่ประหม่าแล้วก็พูดไม่หยุดเหมือนกันนี่!”

เหลียงอันอวี่หัวเราะแฮะ ๆ “ก็จริงครับ ใครบอกไม่ใช่กันล่ะ ความจริงผมมันก็แค่คนพูดมากคนหนึ่งนี่แหละ!”