กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่ ๆ !”
ชายหนอนหนังสือส่ายหน้าอย่างแรงจนเหมือนกลองป๋องแป๋ง “กลับไปอ่านที่บ้านน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก นี่มันหนังสือนอกเวลา…เฮ้อ ฉันจะมาบอกเรื่องนี้กับเธอทำไมเนี่ย”
“ช่างเถอะ ไม่มีก็คือไม่มีแล้วกัน ฉันไปคิดหาวิธีแก้ปัญหาเอาเองดีกว่า…” เขาเกาแก้มพลางทำท่าจะหันหลังกลับ “ขอบคุณนะน้องสาว รบกวนแล้ว พวกเธอไว้ค่อยรีบเอามาเติมนะ พรุ่งนี้จะเติมได้ไหม”
ซ่งอันหรานหันหลังเดินกลับสวนหลังบ้าน เลิกม่านขึ้น “พรุ่งนี้ไม่ได้ค่ะ ต้องมะรืนนี้แล้ว”