ตอนที่ 337 ดีใจที่คุณกระตือรือร้นขนาดนี้

พอกินข้าวเย็นเสร็จ ครอบครัวสามคนก็ไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำ พอกลับถึงบ้าน จี้โย่วก็เข้าห้องไปทำการบ้านช่วงปิดเทอมที่โรงเรียนอนุบาลสั่งไว้ ซึ่งจริง ๆ แล้วก็คือต้องเขียนบันทึกประจำวันทุกวัน เพื่อบันทึกว่าทำอะไรไปบ้าง

ส่วนซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินเปิดโทรทัศน์อยู่ที่โซฟา ปรับเสียงให้เบาที่สุด พลางดูโทรทัศน์พลางดื่มน้ำอุ่นไปด้วย

ทว่าสายตาของซ่งจือเหยาตั้งแต่ตอนที่นั่งลง ก็จับจ้องอยู่ที่อั่งเปาหนาเตอะบนโต๊ะรับแขก

ยิ่งหวนนึกถึงบนโต๊ะอาหารที่พ่อสามีเอาแต่คีบกับข้าวให้เธอ ในหัวก็พลันแวบความคิดหนึ่งขึ้นมา จู่ ๆ ก็เอื้อมไปดึงคอเสื้อเชิ้ตของจี้เหวยเซิน

จี้เหวยเซินชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นก็ให้ความร่วมมืออย่างดียิ่งด้วยการผ่อนคลายเอนหลังพิงโซฟา ท่าทางราวกับยอมให้เธอเด็ดดมตามใจชอบ “ผมดีใจที่คุณกระตือรือร้นขนาดนี้นะ แต่รอให้โย่วโย่วหลับก่อนจะดีกว่ามั้ง”