เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันนั้นพอกลับถึงซงเจียง พอถึงบ้าน ซ่งจือเหยาก็พบว่า “วันนั้นของเดือน” มาเยือน
หลังจากพูดคุยกันก็คิดว่า น่าจะเป็นเพราะประจำเดือนใกล้จะมา บวกกับความเหน็ดเหนื่อย ปริมาณอาหารที่กินถึงได้เยอะขึ้น
อันที่จริงเรื่องมีลูกคนที่สองนี้ ซ่งจือเหยามักรู้สึกว่าคงไม่มี เป็นเพราะในความฝันจนกระทั่งเธอตายก็มีโย่วโย่วเป็นเด็กเพียงคนเดียว
คราวที่แล้วตอนไปปรับสมดุลร่างกายเพราะภาวะต่อมไร้ท่อแปรปรวน หมอจับชีพจรแล้วก็ถามเธอว่าเมื่อก่อนอารมณ์ไม่ดีติดต่อกันเป็นเวลานานใช่หรือไม่ ซ่งจือเหยาได้แต่ยิ้มเจื่อนแล้วตอบว่าใช่
ในใจคิดว่าแถมยังยาวนานถึงสี่ปี เป็นการถูกบีบให้อารมณ์ไม่ดีเสียด้วย
หมอบอกว่า เช่นนั้นก็ไม่แปลกแล้ว ทั้งยังบอกว่าสภาพของเธอในตอนนี้ ไม่ง่ายที่จะมีเด็ก
ทว่า เพราะความสงสัยในครั้งนี้ ซ่งจือเหยาจึงอดคิดมากไม่ได้
อย่างไรเสียก็ตื่นรู้แล้ว เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นล้วนพิลึกพิลั่นเหลือเชื่อถึงเพียงนั้น