เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทว่าใครจะไปคิด หลังจากได้รับโทรเลขฉบับนี้ได้ไม่กี่วัน ซ่งจือเหยากลับได้รับจดหมายอีกฉบับที่ส่งมาจากหลิวเยวี่ย
ข้อความระหว่างบรรทัดเห็นได้ชัดเจนถึงความอัดอั้นตันใจ ถึงกับไหว้วานให้ซ่งจือเหยาช่วยเกลี้ยกล่อมพวกเจียงหมิ่นซิ่วว่าไม่ต้องไป โดยบอกว่ารู้ดีว่าขาของสามีพี่สาวลูกพี่ลูกน้องยังไม่หายดี ข้อแรกคือไม่จำเป็นต้องให้พี่เขยต้องลำบากตรากตรำ ข้อสองคือรู้ทันว่าแม่ของเธออยากจะอวด จึงไม่อยากให้เป็นไปตามที่แม่ต้องการ
ตอนท้ายถึงได้บอกว่า คนที่จะแต่งงานกับเธอนั้น ก็คือคนที่เคยเอ่ยถึงคราวก่อน คนที่ตอนดูตัวเชิดคางขึ้นจนเธอหัวเราะเยาะว่ากำลังเลียนแบบไก่ตัวผู้ตัวใหญ่อยู่หรือเปล่านั่นเอง
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ซ่งจือเหยาเข้าใจผิด หลิวเยวี่ยจึงอธิบายสถานการณ์ทางบ้านของคู่หมั้นโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย คู่หมั้นชื่อหม่าฝูกวง ที่เมื่อก่อนเขาใช้รูจมูกมองคน ก็เพราะว่าพ่อของเขาเป็นผู้อำนวยการดูแลคลังธัญพืชประจำตัวอำเภอ