ตอนที่ 292 ดีจัง มีคนรักเขามากมายขนาดนี้

ซ่งรุ่ยเหนียนและหยางจื่อเซวียนได้ยินดังนั้นก็ชะงักงัน หัวใจพลันสะเทือนไหวอย่างรุนแรงพร้อม ๆ กัน

“มีหรือเปล่าครับ น้าชายรีบให้หนูดูหน่อย อาเล็ก หนูก็ยื่นมือออกมาด้วย โย่วโย่วรู้ว่าไม้อันนี้…ต้องใช้มีดค่อย ๆ เหลาเอา!”

จี้โย่วหาที่ปลอดภัยวางลูกข่างให้เรียบร้อยก่อน จากนั้นจึงวิ่งมาเร่งให้พวกเขายื่นมือออกมา

ทั้งสองคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ยกมือขึ้นตรงหน้าเขา เริ่มจากฝ่ามือแล้วพลิกเป็นหลังมือ

หยางจื่อเซวียนเลิกคิ้วอย่างมาดมั่น “วางใจเถอะ พวกเราไม่โง่หรอก ใส่ถุงมือทำต่างหาก!”

จี้โย่วได้ยินเช่นนี้ อีกทั้งเห็นกับตาว่ามือของพวกเขาทั้งด้านหน้าและด้านหลังปลอดภัยไร้บาดแผล ถึงได้ถอนหายใจโล่งอก สามารถประคองลูกข่างขึ้นมาดูต่อด้วยความเบาใจและปลาบปลื้มใจอย่างแท้จริง