กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จี้ฉงเชียนอดทนแล้วอดทนเล่า ครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมา ก็ยังรู้สึกว่าควรจะเข้าไปสอบถามและช่วยไกล่เกลี่ยสักหน่อย
เมื่อก่อน เขาเป็นพ่อที่บกพร่องต่อหน้าที่อย่างยิ่งมาแล้ว ตอนนี้ เขาจะมัวแต่ตื่นรู้สำนึกผิดโดยไม่ลงมือทำอะไรไม่ได้
เขาเฝ้ารออยู่นาน อ้อยอิ่งไปมาอยู่ในห้องครัว ในที่สุดก็รอจนจี้เหวยเซินถือชามและจานมาเก็บ แถมยังไม่มีคนอื่นอยู่พอดี
จี้ฉงเชียนไม่กล้าปล่อยเวลาให้เสียเปล่า ในจังหวะที่จี้เหวยเซินหมุนล้อรถเข็นเข้ามาใกล้ที่สุดจึงรีบเอ่ยปาก “เหวยเซิน คุณถูกใช้ความรุนแรงในครอบครัวใช่ไหม?”
ร่างของจี้เหวยเซินชะงักไป เขามองอีกฝ่ายอย่างไร้สีหน้า
ราวกับกำลังมองคนเป็นโรคทางจิต