ตอนที่ 289 รอยฟัน

ซ่งอันหรานในห้องที่เพิ่งคิดจะเดินออกไปและเพิ่งสร้างความมั่นใจขึ้นมาได้ พอได้ยินว่าคุณลุงจี้ก็มาด้วย ชั่วพริบตานั้นก็ถอยร่นหันหัวกลับมาอีกครา “ไม่ได้ ๆ ช่างเถอะ…ฉันไม่เคยใส่กระโปรงสีสดขนาดนี้มาก่อน ถ้าเกิดมีแค่พวกเราที่มองว่าสวย แต่คนอื่นมองแล้วประหลาดเหมือนตัวตลกจะทำยังไงล่ะ?”

ซ่งจือเหยานอนตะแคงอยู่บนเตียงเตา ใช้มือค้ำหัวเอาไว้ พลางเอ่ยยืนยันต่ออย่างอดทนและไม่นึกรำคาญใจเลยสักนิด “ไม่ประหลาดเลย สวยจะตายจริง ๆ ทำไมล่ะ แม้แต่สายตาของพี่สาวอย่างฉันเธอก็ไม่เชื่อใจเหรอ?”