กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยาฝันประหลาดแบบนั้นอีกแล้ว
ในสถานที่ที่เธอไม่คุ้นตา นั่งดื่มชากับจี้เหวยเซินอยู่ต่อหน้ากัน และยังคงฟังไม่ออกว่าคนทั้งสองกำลังพูดคุยอะไรกันอยู่
พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งท้องฟ้าก็สว่างโร่ เป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว
วันนี้อากาศร้อนมาก สายลมฤดูร้อนที่อบอ้าวและแห้งแล้งช่วงต้นเดือนสิงหาคมพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง เธอที่ยังสะลึมสะลือมองดูในอ้อมอก มองดูข้างหลัง ไม่เห็นเงาร่างของลูกชายสุดที่รัก แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงของเขาดังแว่วมาจากในลานบ้าน
“น่าจะหวานเจี๊ยบเลยครับตา พ่อบอกว่าอยากรู้ว่าแตงโมหวานไหมให้ลองเคาะพุงมันดู ถ้าเสียงดังกังวานตึง ๆ ปกติแล้วจะหวานมากครับ” เสียงใสซื่อของเขาเอ่ยอย่างจริงจัง
ซ่งเจิ้นหัวเราะ “ได้ งั้นพวกเรามาลองกันดูนะ! ดูให้ดี ๆ ล่ะ!”