กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนนั้นพอกลับไป ซ่งจือเหยาเพราะอารมณ์ดี สภาพจิตใจยอดเยี่ยม ทั้งตัวจึงคึกคักตื่นตัวเป็นพิเศษ
จี้เหวยเซินแค่หยอกเย้าเล้าโลมเพียงเล็กน้อย เธอก็ลืมเรื่องที่เอวตัวเองเริ่มเมื่อยล้าเมื่อเช้าวันนี้ไปเสียสนิท
ผลก็คือวันรุ่งขึ้นเธอจำต้องแปะยาขี้ผึ้งแปะแผ่นใหญ่ไว้ที่บั้นเอว ตอนแปะก็จ้องมองจี้เหวยเซินตาเขม็งด้วยปราณอาฆาต
ทว่าอีกฝ่ายกลับยังคงเอ่ยขอโทษอย่างจริงใจบวกกับคำหวานหยดย้อยชวนเลี่ยนได้คล่องปากเช่นเคย ไม่นานโทสะของเธอก็ค่อย ๆ จางหายไปอย่างไม่ต้องสงสัย แต่พอตอนนั่งรถไปสำนักพิมพ์ พลางคิดไปคิดมาตามทาง เธอก็เริ่มโกรธขึ้นมาอีกครั้ง
เขาจะไม่รู้หรือว่าเธอไม่มีความหนักแน่น ทนรับการยั่วยวนไม่ไหว เขารู้สิ