ตอนที่ 259 ยังมีอย่างอื่นอีกไหม?

ตอนที่ซ่งจือเหยาเดินทางไปถึงสำนักพิมพ์ก็เป็นช่วงปลายเดือนเมษายนแล้ว อากาศอบอุ่นสบายขึ้นมาก

ครอบครัวสามคนตื่นกันแต่เช้า หลังจากไปส่งลูกชายที่โรงเรียนอนุบาลแล้ว จี้เหวยเซินก็ยืนกรานว่าจะต้องมาส่งเธอที่สำนักพิมพ์ด้วยตัวเองใน “วันแรก” ที่แสนสำคัญนี้

สองวันนี้ที่หน่วยงานพอดีไม่ค่อยยุ่ง สำหรับเขาแล้ว เวลาที่ไม่ยุ่งการจะไปสายหรือกลับก่อนเป็นครั้งคราวความจริงไม่ต้องบอกกล่าวเป็นพิเศษแต่อย่างใด

ซ่งจือเหยาดีใจมาก รู้สึกว่าอารมณ์แบบนี้ช่างคล้ายกับตอนเด็ก ๆ วันแรกที่ไปโรงเรียน แล้วพ่อกับแม่ไปส่งเธอที่โรงเรียนอย่างเป็นจริงเป็นจังเหลือเกิน

ความรู้สึกที่ได้รับการให้ความสำคัญเช่นนั้น ทำให้เธอรู้สึกในใจมีความมั่นใจมากขึ้น และกล้าที่จะมุ่งไปข้างหน้ายิ่งกว่าเดิม