ตอนที่ 257 คุณจะมองมุมไหนก็สวย

จี้เหวยเซินถีบเรือไปยังจุดที่ค่อนข้างเงียบสงบแห่งหนึ่ง เหนือศีรษะมีกิ่งก้านต้นท้อดกหนาดอกบานสะพรั่ง พอมองออกไปไกล ๆ แสงแดดสีทองอร่ามสาดส่องลงบนผิวน้ำอันสงบนิ่ง เกิดเป็นประกายระยิบระยับ

จี้เหวยเซินดึงซ่งจือเหยาเข้ามากึ่งกอดไว้ในอกอย่างเงียบเชียบ เธอเอียงศีรษะมองเขาแวบหนึ่ง แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม จากนั้นจึงเบนสายตากลับไปมองยังที่ไกล ๆ อีกครั้ง ขยับปรับท่าทางในอ้อมอกเขาให้สบายยิ่งขึ้น โดยไม่ได้พูดอะไรเลย

เขาจุมพิตกระหม่อมของเธอเบา ๆ กุมมือนุ่มเรียวเล็กของเธอมาลูบคลำอย่างเคยชิน ตั้งแต่ปลายนิ้วไปจนถึงฝ่ามือ อย่างเชื่องช้าและอ่อนโยน