เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอกลับถึงบ้านตอนค่ำ ซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินก็เริ่มเก็บสัมภาระ
แค่หนึ่งวันหนึ่งคืนเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องใช้ของอะไรมาก พกกระเป๋าเดินทางใบเดียวก็พอ
เจียงหมิ่นซิ่วเอาผักดองที่นำมาเติมใส่ตู้เย็น ส่วนจี้โย่วหลังจากล้างหน้าแปรงฟันเองอย่างว่าง่ายแล้ว ก็เดินเงียบ ๆ เข้าห้องไปหาซ่งจือเหยา
ซ่งจือเหยากำลังพับเสื้อผ้าใส่ลงกระเป๋าเดินทาง จี้โย่วปีนขึ้นไปบนเตียง สองมือน้อย ๆ ป้อม ๆ หยิบผ้าพันคอผืนหนึ่งของเธอขึ้นมา ขนตาหนาสีดกดำหลุบลง ตั้งอกตั้งใจพับให้เรียบร้อย พลางบ่นพึมพำเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยอย่างยิ่ง “แม่ต้องกินข้าวให้อิ่ม ๆ พักผ่อนเยอะ ๆ เที่ยวให้สนุก มีความสุขมาก ๆ นะครับ”
“ถ้าพ่อทำให้แม่โกรธอีก แม่ไม่ต้องไปถือสาเขาให้เสียอารมณ์นะ พอกลับมาถึงบ้าน โย่วโย่วจะร่วมมือกับแม่คอย ‘ตีตัวออกห่าง’ เขาเอง”