ตอนที่ 229 เกิดค้นเจออะไรขึ้นมาล่ะ?

“…”

บรรยากาศเงียบงันลงชั่วขณะ

สีหน้าของเฉียวชิงลู่ยิ่งดูย่ำแย่ลง เธอหลุบตาลงเม้มปาก ทั่วทั้งร่างแผ่ความรู้สึกหมดหนทางที่ไม่อยากจะยอมรับความจริงออกมา

หัวหน้าแผนกจูกับตำรวจท้องที่สองนายสบตากัน จากนั้นก็พาแม่ลูกเฉียวชิงลู่ไปนั่งที่ม้านั่งอีกฝั่งซึ่งอยู่ห่างจากฝูงชนก่อน

ความจริงแล้วทุกคนต่างก็เดาไปในทิศทางนี้กันทั้งนั้น เพราะตามปกติแล้ว คงแทบไม่มีใครในคืนต้าเหนียนหลังเมามายแล้วจะไปป่าละเมาะเล็กกับผู้หญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่องหรอกใช่ไหม?

เพียงแต่เมื่อครู่สอบถามไปหลายรอบก็ไม่ได้ความอะไรออกมา

ตำรวจขมวดคิ้ว น้ำเสียงซักถาม “เมื่อกี้ถามตั้งหลายรอบว่ารู้ไหมพวกเขาสองคนเป็นอะไรกัน ทำไมคุณถึงไม่พูด?”

พานลิ่วยิ้มเจื่อน “สหายตำรวจ พวกคุณก็น่าจะดูออกว่าผมกับเฉินหงไม่ได้สนิทกันเท่าคนพวกนั้นใช่ไหมครับ? ก็แค่นับได้ว่าเป็นคนบ้านเดียวกันที่รู้จักกันเท่านั้น”