เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อสุราผ่านไปสามรอบ ก็หนีไม่พ้นที่จะวกเข้าเรื่องของจี้ป๋อเหวินกับหลี่ผิง จี้จงเฉียงพอฟังจี้เฟิงกับจี้เฉินเล่าจบ ก็พูดออกมาคล้ายคลึงกับที่คุณปู่พูดไว้
“เท่านี้ก็ดีถมไปแล้ว ในฐานะเด็กก็ช่วยเกลี้ยกล่อมทั้งสองฝ่ายไปแล้ว พวกเขายังจะเอาอะไรอีก? โดยเฉพาะพ่อพวกแก เหอะ อารองจะพูดความจริงกับพวกแกสองคนตรง ๆ นะ ฉันไม่ชอบขี้หน้าเขามาตั้งนานแล้ว!”
ถ้าเป็นเวลาปกติ จี้จงเฉียงคงไม่มีทางพูดจาเปิดโปงออกมาแบบนี้แน่นอน แต่ในเมื่อเรื่องราวมันฉาวโฉ่เปิดเผยไปแล้ว แถมเขายังดื่มสุราเข้าไปอีก จึงไม่อาจกลั้นไว้ได้ เขาเรอเอิ๊กออกมาด้วยฤทธิ์สุราพลางทำไม้ทำมือ “ในแต่ละวันนับว่าเขานี่แหละเสแสร้งเก่งที่สุด ก็แค่ตอนเด็ก ๆ เรียนหนังสือดีกว่านิดหน่อยจนได้มาเป็นอาจารย์ไม่ใช่เหรอ? สิ่งของพรรค์นั้นที่ยัดอยู่ในหัวของเขาน่ะ พอมาอยู่ต่อหน้าลุงใหญ่ป้าใหญ่ของพวกแกแล้วมันไม่มีค่าอะไรเลยสักนิด!