ตอนที่ 225 รู้สึกถึงวิกฤต

อาหารค่ำคืนส่งท้ายปีมักจะต้องกินกันช้า ๆ หน่อย ทั้งคุยทั้งดื่มกันไป ไม่ทันรู้ตัวก็ถึงเวลา 20:00 น. แล้ว

เมื่อตัวอักษรคำว่า «งานราตรีตรุษจีน» ปรากฏขึ้นบนจอโทรทัศน์ เสียงดนตรีซิมโฟนีที่เป็นเพลงเปิดรายการก็ดังขึ้น หยางจื่อเซวียนยกชามข้าวขึ้นด้วยความตื่นเต้น ยกม้านั่งตัวเล็กไปนั่งอยู่หน้าโทรทัศน์

หยางฉี่หมิง “หยางจื่อเซวียน ขยับไปนั่งข้างหลังหน่อย”

หยางจื่อเซวียนมองหน้าจอจนเคลิ้ม ขานรับส่งเดชไปทีหนึ่ง พลางขยับก้นถอยไปด้านหลังนิดหน่อย

จี้หมิงอวี๋ “ไม่ได้ ยังใกล้ไป ถอยไปข้างหลังอีก”

จี้โย่ว “แม่ครับ หนูอยากนั่งม้านั่งด้วย แต่หนูไม่อยากไปข้างหน้า นั่งข้างแม่ได้ไหมครับ?”