ตอนที่ 208 ได้ พรุ่งนี้พ่อจะแบกหนูเอง

“อะไรนะ ทิ้งตัวลงไปนอนกับพื้นเลยเหรอ”

ทุกคนล้อมวงกันอยู่บนเตียงเตาห้องโถง เจียงหมิ่นซิ่วได้ฟังก็สะดุ้งผุดลุกขึ้นยืน จากนั้นก็แหงนหน้าหัวเราะลั่น “ฮ่า ๆ คุณพระช่วย เธอนี่มันไม่เอาหน้าเอาตาเลยจริง ๆ!”

จี้โย่วนอนอยู่ในอ้อมอกของซ่งจือเหยา มือพลางดึงมือใหญ่ของจี้เหวยเซินเล่นไปด้วย ถามด้วยความสงสัย “แล้วพ่อกับแม่ช่วยพยุงไหมครับ”

ซ่งเจิ้นหัวเราะเยาะ “พยุงขี้อะไรล่ะ แข้งขาเธอยังคล่องแคล่วจะตาย จงใจล้มชัด ๆ แกกล้าเข้าไปพยุงเธอก็เกาะแกไม่ปล่อยแล้ว คนขี้ตื๊อน่ะรู้จักไหม”

เจียงหมิ่นซิ่วส่ายหัว “ฉันคิดว่าพวกนั้นคงไม่ใช้ไม้นี้หรอก พวกเขารู้ว่าแผนตบทรัพย์ใช้กับพวกเราไม่ได้ผล คงกะว่าจะใช้แผนใช้ความลำบากเรียกความเห็นใจเสียมากกว่า”

“แกไม่ได้ยินที่จือเหยาเล่าหรือว่าเธอยังเรียกหาอีก หน้าด้านบอกว่าคิดถึงเด็กนี่นะ!”