เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนเช้า เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการคนหนึ่งของโรงงานแปรรูปมาเคาะประตูเรียกพวกจี้เหวยเซินสองคนไป ตอนแรกไปหาที่ชั้นหนึ่งแล้วไม่พบ พอถามผู้ดูแล แน่นอนว่าจึงได้รู้เรื่องที่เมื่อคืนสัมภาระของพวกเขาถูกขโมยไปเกลี้ยง
“ขอโทษด้วยนะครับหัวหน้าวิศวกรจี้ ช่างเทคนิคจาง ขอโทษจริง ๆ ครับ!” เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการวัยกลางคนผมหงอกแซมขาวกล่าวขอโทษด้วยความเกรงใจ “ความปลอดภัยแถวนี้ของเราก็เป็นแบบนี้แหละครับ เฮ้อ ไม่มีปัญญาจริง ๆ”
“ฟ้าสูงฮ่องเต้อยู่ไกล จะดูแลก็ดูแลได้ไม่ทั่วถึง” เขากดเสียงต่ำ ในน้ำเสียงเผยความคับแค้นใจและจนปัญญาออกมาอย่างเห็นได้ชัด
จางจื้อฟังออกถึงความผิดปกติบางอย่าง ในใจคิดว่าไม่แน่อาจจะเป็นอย่างที่หัวหน้าจี้พูดไว้จริง ๆ คงเป็นผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นแถวนี้หรือพวกที่ชั่วคราวยังไม่มีใครจัดการได้แน่ ๆ