ตอนที่ 189 ขะ ขอโทษครับ จี้โร่ว...

ครั้งก่อนที่จี้เหวยเซินเดินทางไปทำงาน แทบทุกวันทั้งสองคนต้องได้คุยสายกัน ดังนั้นครั้งนี้ซ่งจือเหยาจึงไม่คุ้นชินจริง ๆ

แม้กลางวันจะยุ่งวุ่นวาย เจียงหมิ่นซิ่วและคนอื่น ๆ ก็แวะเวียนมาหาตลอด ลูกชายน่ารักทุกวันก็ยังคงว่านอนสอนง่ายและรู้ความเช่นเดิม ทว่าในใจกลับยังมีมุมหนึ่งที่ว่างเปล่าและปวดแปลบอยู่เสมอ

ซ่งจือเหยาคิดว่าไม่จำเป็นต้องพยายามมองข้ามมันไป นี่เป็นความรู้สึกลึกซึ้งและการรับรู้ที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอนยามตกหลุมรักและพึ่งพิงใครสักคน

ดังนั้นเวลาที่คิดถึงจี้เหวยเซินก็คิดถึงสักครู่หนึ่ง ยามมีเรื่องต้องทำก็ทำไปตามปกติ ยามอยู่ร่วมกับคนอื่น ๆ ในครอบครัวก็มีความสุขกับช่วงเวลานั้นอย่างเต็มที่ก็พอ