กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จี้เหวยเซินทำราวกับไม่ได้ยิน เดินตรงเข้ามานั่งลงที่ริมเตียงข้างกายเธอ “ใจเย็น ๆ สิครับ เพื่อนร่วมชั้นซ่งจือเหยา ตอนนี้ผมเป็น ‘อาจารย์จี้’ แล้วนะ”
“อาจารย์แค่อยากจะมาบอกเธอว่า เรื่องที่มหาวิทยาลัยซงเจียงจะเปิดโรงเรียนภาคค่ำ ผมไปถามมาเรียบร้อยแล้ว หลังปีใหม่ในเทอมใหม่ก็จะเริ่มดำเนินการจริง”
“เพราะฉะนั้นผมคิดว่า ควรจะช่วงชิงทุกนาทีเพื่อยกระดับภาษาอังกฤษของเธอให้ได้มากที่สุด เพราะยังไงหลักสูตรของโรงเรียนภาคค่ำก็ไม่ง่ายเลย”
“…จริงเหรอคะ?!” แววตาของซ่งจือเหยาพลันเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นในชั่วพริบตา
“ครับ” จี้เหวยเซินสวมแว่นตาที่ถืออยู่ในมือ “เห็นแก่ภาพรวม ตอนนี้เวลานี้ พวกเราก็วางบุญคุณความแค้นอื่น ๆ ลงชั่วคราว แล้วตั้งใจเรียนกันเถอะ”
ซ่งจือเหยา “…งั้นคุณต้องรับประกันว่าจะไม่ยั่วยวนฉันนะ”
จี้เหวยเซินพยักหน้าให้คำมั่นอย่างหนักแน่น “ผมรับประกัน”