เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เข้าไปนั่งลงทำความรู้จักกันไม่นาน อาหารประเภทลวกเนื้อลวกผักหั่นเสร็จก็ยกมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว พอกินไปได้สักพัก บรรดาสหายชายก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถึงความก้าวหน้าในหน้าที่การงานขึ้นมาอีก
หัวหน้าวิศวกรฉางพูดไปพูดมา จู่ ๆ ก็โพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “เหวยเซิน คุณได้บอกข้อเสนอแนะที่ผมให้ไว้กับคู่ชีวิตของคุณหรือยัง?”
ซ่งจือเหยากำลังคุยอยู่กับคู่ชีวิตของหัวหน้าวิศวกรฉาง เมื่อได้ยินเช่นนี้คุณผู้หญิงทั้งสองท่านจึงหยุดคุยแล้วหันไปมอง
หวังหงคู่ชีวิตของหัวหน้าวิศวกรฉางอดสอดขึ้นมาไม่ได้ว่า “คนของฉันคนนี้ตั้งแต่เมื่อวานก็เอาแต่บ่นกับฉันไม่หยุด บอกว่าสมองและความสามารถระดับหัวหน้าวิศวกรจี้ อยู่ที่ซงเจียงช่างน่าเสียดายจริง ๆ ถามเขาว่ามีความคิดที่จะมาพัฒนาต่อที่เมืองหลวงบ้างไหม”
“จือเหยา เธอคิดว่ายังไงบ้างล่ะ?”