กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากนั้น ซ่งจือเหยาก็ถูกบีบบังคับให้ต้องทนมองอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ
ทั้งร่างแทบจะร้อนผ่าวจนควันออก
ทว่าเธอกลับไม่มีวิธีรับมือเลยสักนิด
เพราะเพียงแค่คิดจะหลับตาหลบเลี่ยง เขาก็จะหยุดลง แถมยังจงใจเลือกหยุดในจังหวะสำคัญที่สุดเสียด้วย
จากนั้นก็จะกดเสียงต่ำแหบพร่าเอ่ยถามไล่เลียงอย่างเย้ายวนใจว่า “ไม่อยากได้แล้วเหรอ?”
“…”
ซ่งจือเหยารู้สึกฟินสุดเหวี่ยง แต่ก็หงุดหงิดสุดขีดไปพร้อม ๆ กัน
อย่างแรกคือทางร่างกาย ส่วนอย่างหลังย่อมเป็นความอยากเอาชนะ
ดังนั้นหลังจากถูกกดข่มอย่างหนักหน่วงในยกแรกที่กินเวลายาวนานกว่าครึ่งชั่วโมงทั้งที่ยังไม่เริ่มอย่างเป็นทางการ เธอก็พลิกตัวเปลี่ยนตำแหน่งทั้งใบหน้าที่แดงก่ำเปียกชื้นทันที “…ห้ามขยับนะ!”
“ฉันก็จะจัดการคุณบ้างเหมือนกัน!!”