ตอนที่ 150 คืนนี้พอจะพิจารณาเพิ่มอีกรอบได้ไหมครับ?

จากนั้น จี้เม่าหลินก็อดสงสัยไม่ได้ ถามพวกเธอว่าไปเอาสถานที่นี้มาจากไหน ดูแล้วก็ไม่เหมือนสภาพที่มีคนอยู่เลยสักนิด

“ผู้ดูแลผู้ป่วยจาง” กล่าว “เดิมทีพวกเราก็พักอยู่ในตรอกนี้กันอยู่แล้ว ลานบ้านนี้เป็นของญาติบ้านอาสะใภ้หยาง เขาไปอยู่ต่างถิ่นตั้งหลายปีแล้ว กุญแจก็เลยฝากไว้ที่เธอมาตลอด บอกว่ายังไม่ขาย ไม่แน่ว่าอีกไม่กี่ปีซงเจียงของพวกเราพัฒนาขึ้นไปอีก ก็อาจจะถูกเวนคืนเพื่อรื้อถอนก็ได้!”

เจียงหมิ่นซิ่วมองดูแล้วยังรู้สึกแปลกใหม่ “ถ้ามองแบบนี้ ในตัวเมืองก็มีที่คล้าย ๆ กับบ้านเราเหมือนกันนี่นา นี่ก็มีลานบ้านเล็กที่เป็นบ้านชั้นเดียวไม่ใช่เหรอ แถมยังไม่กว้างขวางเท่าบ้านเราด้วยซ้ำ!”